|
«ΝΑ ‘ΤΟΙ, ΝΑ ‘ΤΟΙ ΟΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ», φώναζαν στο τέλος του ματς 35.000 εκστασιασμένοι γαύροι, αναφερόμενοι όχι μόνο στο φετινό πρωτάθλημα, αλλά στην διαχρονική στόφα και στην αλύγιστη ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗ, που μόνο αυτός ο σύλλογος διαθέτει σε τούτη εδώ τη χώρα.
Τι άλλο πρέπει να συμβεί, αλήθεια, για να συνειδητοποιήσουν, οι...ΑΙΩΝΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΙ, οι υπόλοιποι αλλόθρησκοι και οι παντός είδους «ειδικοί», πως η νοοτροπία του πρώτου και καλύτερου, το πάθος, το πείσμα, η ψυχή και η μαγκιά είναι ταυτισμένες με την ερυθρόλευκη φανέλα, τον δαφνοστεφανωμένο έφηβο, και τις μαγικές λέξεις ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ;
Μας αντιμετώπισαν αποδεκατισμένους και γεμάτους προβλήματα... Κι όμως έχασαν και πάλι! Επιστράτευσαν 5.000 αστυνομικούς, 4 εισαγγελείς(!) και ελικόπτερα.... Κι όμως έχασαν ΞΑΝΑ! Όλη την εβδομάδα, που προηγήθηκε του ντέρμπι μιλούσαν και προκαλούσαν με οποιονδήποτε τρόπο μπορούσαν... Και πάλι, όμως, έχασαν! Έχασαν τον δρόμο, έχασαν την ψυχραιμία και αυτοσυγκέντρωσή τους, έχασαν τα «αυγά και τα πασχάλια», και στο τέλος έχασαν και το ματς, για να βρεθούν στην μόνιμη θέση που τους αξίζει και τους αρμόζει, την...δεύτερη.
Ο Θρύλος και ο κόσμος του, αυτός ο μοναδικός, άρρηκτος αλλά και...εκρηκτικός συνδυασμός, απλά αποκατέστησε την τάξη, τόσο στον βαθμολογικό πίνακα, όσο και στην συνείδηση, αλλά και στην ψυχολογία όλου του φίλαθλου κόσμου, μιας και ο ερυθρόλευκος κόσμος όχι απλά ξέρει, αυτό που όλοι οι υπόλοιποι δεν μπορούν να καταλάβουν, αλλά αισθάνεται κιόλας αυτό που μόνο αν είσαι Ολυμπιακός, μόνο αν είσαι γαύρος (=περήφανος) μπορεί να αισθανθείς...
Όσο εκείνοι «σάλιαζαν» και προκαλούσαν, το κάθε κομμάτι που συνθέτει την Ολυμπιακή οικογένεια έκανε αυτό που έπρεπε, αυτό που η ιστορία του συλλόγου, αλλά και οι συγκεκριμένες συνθήκες επέβαλαν. Ο Πρόεδρος κατέβηκε στο Ρέντη, είπε αυτά που είπε και πέρασε το μήνυμα... Ο προπονητής και οι παίκτες, έλαβαν το μήνυμα και κατέβηκαν στον αγώνα, όπως έπρεπε, προκειμένου να καταφέρουν, αυτό που κτάφεραν... Ενώ, ο κόσμος ήταν, γι’ άλλη μια φορά, ο παίκτης παραπάνω, που κάνεικαι την διαφορά, τελικά... Τόσο απλά, τόσο Ολυμπιακά και Πειραιώτικα...
Οι «μπόχα-βρώμα», πιστεύουν ότι μπορούν να μεταμορφωθούν σε πρωταθλητές, επειδή δίνουν μερικά ευρώ περισσότερα απ’ ότι έδιναν όλα αυτά τα χρόνια της... «φάπας», επειδή έχουν μαζί τους την διαιτησία, τα αρμόδια όργανα του αθλητισμού και του ποδοσφαίρου, την ΕΛΑΣ και το κατεστημένο της αθλητικής δημοσιογραφίας (και όχι μόνο). Αποδεικνύεται, όμως, περίτρανα ότι αυτά δεν αρκούν, όταν δεν υπα΄ρχει η ψυχή, η ψυχή του πρωταθλητή, η ψυχή που μόνο ο Θρύλος, και ο κόσμος του διαθέτουν εδώ και 85 χρόνια... Εφόσον, όμως, οι... «πατεράδες» και τα...παιδιά του, δεν ακταλαβαίνουν την διαφορά αυτή, ας συνεχίσουν έτσι... Την δεύτερη θέση δεν πρόκειται να την χάσουν, ας μην ανησυχούν...
Αν καταλάβαιναν τα αυτονόητα, δεν θα χρησιμοποιούσαν και πάλι αστείες διακαιολογίες, για την ξεφτίλα και το «κάζο» που έπαθαν... Ποια αεροβόλα, ρε νούμερα; Κι αν μπερδεύεστε να με τους δρόμους, ας πάρετε GPS, η τεχνολογία έχει προχωρήσει... Αν η ομάδα του ΟΣΦΠ, μασούσε ή χεζόταν όπως αυτοί, ούτε τα μισά πρωταθλήματα δεν θα είχαμε, αφού τα όσα έχει τραβήξει ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ σε όλες σχεδόν, τις (κομπλεξικές)έδρες, δεν χωρούν ούτε δε βιβλίο, ούτε σε πολύωρο DVD.
Έχουν περάσει 14 χρόνια, έχουν αλλάξει τόσα πρόσωπα, τόσο από παίκτες όσο και από προπονητές (ειδικά αυτοί...) και όμως η ΚΑΡΔΙΑ του πρωταθλητή συνεχίζει να χτυπάει το ίδιο δυνατά, ενώ σ’ αυτά τα χρόνια δεν έχουν κερδίσει κανένα σημαντικό αγώνα (που έκρινε τίτλο, εννοείται) με εξαίρεση τον τελικό κυπέλλου στην Ν.Σμύρνη... Έχουν περάσει τόσα χρόνια κι έχουν αλλάξει τόσα πολλά... Το μοναδικό που δεν έχει αλλάξει είναι η πελατειακή σχέση που υπάρχει ανάμεσα μας, το κόμπλεξ που έχουν απέναντι μας και ο φόβος που τους κυριεύει μόλις βλέπουν την ερυθρόλευκη την ριγωτή και μόλις περνούν την Συγγρού για να φτάσουν Πειραιά...
Όλα τριγύρω αλλάζουν κι όλα τα ίδια μένουν, για εσάς βαζελάκια, πάρτε το χαμπάρι... Και μετά τα προχθεσινά το κόμπλεξ σας θα διατηρηθεί, για την επόμενη 5ετία, τουλάχιστον, οπότε η υπομονή θα σας χρειαστεί...
Εμείς, βλέπουμε παρακάτω, βλέπουμε το επόμενο, δύσκολο ματς στην Ξάνθη, και το ματς-πρόκριση με την Άρσεναλ, ενώ περιμένουμε την επιστροφή των πάμπολλων τραυματιών που έχουμε, καθώς και τις μεταγραφές του Γενάρη, ώστε να διορθώσουμε τα λάθη του καλοκαιριού και να ενισχυθούμε, παράλληλα... Εσείς, ακτανόμαστοι κκαι αμετανόητοι, μπορείτε να προβληματιστείτεκαι να πάτε να γα...... Με μια συμβουλή από εμάς... Αφού, μασάτε, μην μιλάτε, ρε κορόϊδα, το λέει και το τηλεοπτικό σποτ: «καλύτερα να μασας παρά να μιλάς», άλλωστε. Η κουταμάρα σας, αλλά και το κόμπεξ σας, ούτε αυτό δεν σας αφήνει να δείτε, ρε ανύπαρκτοι. Περαστικά σας, λοιπόν...
Όσον αφορά το μπάσκετ, η νίκη μας ασφαλώς και έφερε διπλή χαρά, επειδή όμως οι πραγματικές χαρές έρχονται την άνοιξη, ας μην βιαζόμαστε καλύτερα, μιας και η ομάδα χρειάζεται πολύ δουλειά ακόμη, κατά γενική ομολογία... Κρατάμε την χαρά της ημέρας, τους βαθμούς και προχωράμε παρακάτω, απλά...
|